هم از خورشید می باید سراغ سایه پرسیدن

فسردن چند، از خود بگذر و سامان توفان کن

قیامت نغمه ای حیفست سر در تار دزدیدن

که می داند کجا رفتند گلچینان دیدارت

برو زاهد که هرکس مقصدی دارد دربن وادی

تو و صد سبحه جولانی و من یک اشک لغزیدن

درین غفلت سرا عرفان ما هم تازگی دارد