شرارکاغذ ما و هزار آیینه خندیدن

چو فطرت ناقص افتد حرف بطلان است کوششها

شرر هم در هوا دارد زمین دانه پاشیدن

اگر فرصت نقاب از چهره تحقیق بردارد

گشاد بال طاووسیم از عبرت چه می پرسی

شکست بیضه ما داشت چندین چشم مالیدن

صفای دل بهار جلوه معشوق شد بیدل