چو فطرت ناقص افتد حرف بطلان است کوششها

بلند و پست یکسان می نماید چشم پوشیدن

زخواب عافیت چون موج گوهر نیستم غافل

بهم می آورد مژگان من بر خوبش پیچیدن

شرر هم در هوا دارد زمین دانه پاشیدن

اگر فرصت نقاب از چهره تحقیق بردارد

شرارکاغذ ما و هزار آیینه خندیدن