زخواب عافیت چون موج گوهر نیستم غافل

سرا پا مغز دانش گشتن و چیزی نفهمدن

نظر بر بندو می کن سیر امن آباد همواری

بلند و پست یکسان می نماید چشم پوشیدن

بهم می آورد مژگان من بر خوبش پیچیدن

چو فطرت ناقص افتد حرف بطلان است کوششها

شرر هم در هوا دارد زمین دانه پاشیدن