حکم ست به فردوس بز و میش نبردن

ای شیخ تو درکشمکشی ورنه بهشتی است

از شانه قیامت به سر ریش نبردن

انبوهی مو نسبت تنزیه ندارد

برگشتن مژگان بتان قاصد نازی ست

ظلم است نویدی به دل ریش نبردن

دردا که دل اگه نشد از لذت دردی