برگشتن مژگان بتان قاصد نازی ست

از شانه قیامت به سر ریش نبردن

انبوهی مو نسبت تنزیه ندارد

حکم ست به فردوس بز و میش نبردن

ظلم است نویدی به دل ریش نبردن

دردا که دل اگه نشد از لذت دردی

خون می خورم از آبله بر نیش نبردن