دردا که دل اگه نشد از لذت دردی

حکم ست به فردوس بز و میش نبردن

برگشتن مژگان بتان قاصد نازی ست

ظلم است نویدی به دل ریش نبردن

خون می خورم از آبله بر نیش نبردن

ساقی خط ییمانه نی ام حوصله تا چند

حیف است به موج می ام از خویش نبردن