مشو مغرور بنیادی که پروازست تعمیرش

پریشانی ست مشت خاک را سر بر هوا کردن

اگر یک سجده احرام نماز نیستی بندی

قضای هر دو عالم می توان یکجا ادا کردن

ز غفلت چند خواهی تکیه بر بال هما کردن

بساط چیده صبح از نفس هم می خورد بر هم

ندارد آنقدر اجزای ما را توتیا کردن