که از هر نقش پایم می توان دست دعاکردن

مقام عافیت جز آستان دل نمی باشد

چو حیرت بایدم در خانه آیینه جا کردن

تمنا شد دلیل من به طوف کعبه فیضی

به عریانی گریبان چاکی از سازم نمی خندد

مدوز ای وهم بر پیراهن مجنون قبا کردن

گداز یاس در بارم مکن تکلیف اظهارم