توان سیر دو عالم در شکست رنگ ما کردن

ندارد موج جز طومار رمز بحر وا کردن

امل می خواهد از طبع جنون کیشت پشیمانی

به راه آورده تیری را که می باید خطا کردن

دویی در کیش از خود رفتگان کفر است ای زاهد