امل می خواهد از طبع جنون کیشت پشیمانی

ندارد موج جز طومار رمز بحر وا کردن

توان سیر دو عالم در شکست رنگ ما کردن

به راه آورده تیری را که می باید خطا کردن

دویی در کیش از خود رفتگان کفر است ای زاهد

من و محو صنم گشتن تو و یاد خدا کردن