من و محو صنم گشتن تو و یاد خدا کردن

امل می خواهد از طبع جنون کیشت پشیمانی

به راه آورده تیری را که می باید خطا کردن

دویی در کیش از خود رفتگان کفر است ای زاهد

شرار بی دماغم آنقدر کم فرصتی دارم

که نتوانم نگاهی را به غیرت آشنا کردن

هوس فرسوده بوی کف پایی ست اجزایم