تهی گشتیم از خود تا ببالد نشئه دردی

وطن باید ز تنگی در فشار یکدگر کردن

نموها نیست غیر از شوخی تن بر هوا تازی

ندارد نخل این بستان به اصل خود نظر کردن

نیستان کرد ما را آرزوی ناله سر کردن

به دریای شهادت غوطه گر نتوان زدن بیدل

گلویی می توان از آب جوی تیغ تر کردن