نیستان کرد ما را آرزوی ناله سر کردن

نموها نیست غیر از شوخی تن بر هوا تازی

ندارد نخل این بستان به اصل خود نظر کردن

تهی گشتیم از خود تا ببالد نشئه دردی

به دریای شهادت غوطه گر نتوان زدن بیدل

گلویی می توان از آب جوی تیغ تر کردن