ز قبول و رد میندیش که مراد سایل اینجا

به خیال قامت یار دو سه سرو آه کردن

کس از التفات خوبان نگرفت بهره آسان

ره سنگ می گشاید به دل تو راه کردن

دم جراتی ست وقف لب عذر خواه کردن

به غرور جاه و شوکت ز قضا مباش ایمن

که به تیغ مرگ نتوان سپر ازکلاه کردن