بعد ازین چون مردمک یک سرمه دان خواهم شدن

چون سحر زخمم سفارشنامه گلزار اوست

قاصد خون گر نباشد خود روان خواهم شدن

نرگسش را گر چنین با تیره روزان الفت است

پیش خورشیدش مرا از صبح بودن چاره نیست

هر کجا او ماه باشد من کتان خواهم شدن

من که از خود رفتنم دشوار می آید به چشم