ز من جوش غبار آه و از دلبر خرامیدن

درین دریا که عریانی ست یکسر ساز امواجش

حباب ما به پیراهن رسید از چشم پوشیدن

به اقبال محبت همعنان شوخی نازم

به سعی بیقراری می گدازم پیکر خود را

مگر تا پای آن سروم رساند آب گردیدن

ز خودداری تبرا کن اگر آرام می خواهی