گل را ز جوش آب ست چندین زبان کشیدن

یک ناله سپندت از وهم می رهاند

تا کی به رنگ مجمر دود از دهان کشیدن

اسباب می فزاید بر تشنه کامی حرص

ای حرص ! وهم بنما، قطع نظرکن از خویش

کاین راه طی نگردد غیر از عنان کشیدن

صید ضعیف ما را از انقلاب پرواز