محو سجود شوقم در یاد چشم مستی

همچون کمان خویشم باید کمان کشیدن

گردی شکسته بالم پرو راز من محالست

دارم سری که نتوان زین آستان کشیدن

از جبهه خیالم می می توان کشیدن

زان جلوه هیچ ننمود آیینه جز مثالی

نقاش را محال است تصویر جان کشیدن