از جبهه خیالم می می توان کشیدن

گردی شکسته بالم پرو راز من محالست

دارم سری که نتوان زین آستان کشیدن

محو سجود شوقم در یاد چشم مستی

زان جلوه هیچ ننمود آیینه جز مثالی

نقاش را محال است تصویر جان کشیدن

گو یاس تا نماید آزادم از دو عالم