ز رفع گرد هستی می توان صد صبح بالیدن

سری از خواب اگر برداشتی اندیشه پا کن

به یک مژگان زدن از خود چو حیرت می توان رفتن

اگرگامی نداری جنبش نظاره پیدا کن

نسیم امتحان شوگوشه ای زبن پرده بالاکن

گداز قطره بحری را ز خود لبریز می بیند

جو دل صهبا شو و از ذره تا خورشید میناکن