گرش صیقل کنی از سودن دست ندامت کن

علاج چشم خودبین نیست جز مژگان بهم بستن

چو آیینه نمد را پنبه این داغ کلفت کن

به نومیدی دل از زنگ هوسها پاک می گردد

ز مشت خاک غیر از سجده کاری بر نمی آید

عبادت کن عبادت کن عبادت کن عبادت کن

دل هر ذره اینجا چون تو جانی در بغل دارد