نه ظهوری ست نی خفا نه بقایی ست نی فنا

گره دست و دل ز هم مژه بگشا و باز کن

به چه افسانه مایلی که ز تحقیق غافلی

تو تماشا مقابلی ز خیال احترازکن

به تخیل حقیقتی که نداری مجاز کن

چو غبار شکسته در سر راهت نشسته ام

قدمی برزمین گذار و مرا سرفرازکن