چو غبار شکسته در سر راهت نشسته ام

تو تماشا مقابلی ز خیال احترازکن

نه ظهوری ست نی خفا نه بقایی ست نی فنا

به تخیل حقیقتی که نداری مجاز کن

قدمی برزمین گذار و مرا سرفرازکن

به ادای تکلمی ، به فسون تبسمی

شکری را قوام ده ، نمکی راگدازکن