قدمی برزمین گذار و مرا سرفرازکن

نه ظهوری ست نی خفا نه بقایی ست نی فنا

به تخیل حقیقتی که نداری مجاز کن

چو غبار شکسته در سر راهت نشسته ام

به ادای تکلمی ، به فسون تبسمی

شکری را قوام ده ، نمکی راگدازکن

عطش حرص یکقلم زجهان برده رنگ نم