نگاه یار هر مژگان زدن درس رمی دارد

چو تخم از ربشه بیرون دادنی تحریک مژگان کن

به گوشم از شبستان عدم آواز می آید

که چون طاووس اگر از بیضه وارستی چراغان کن

تو هم ای بیخبر از خود رو و گرد غزالان کن

اگر در سایه مژگان مورت جا دهد فرصت

به راحت واکش و آرایش چتر سلیمان کن