اگر آسودگی خواهی چو سنگ آیینه پنهان کن

به شور ما و من تا چند جوشد شوخی موجت

دمی در جیب خاموشی نفس دزیده توفان کن

صفای عافیت تشویش صیقل برنمی دارد

تحیر می زند موج از غبار عرصه امکان

نم اشکی اگر در لغزش آیی ناز جولان کن

شکوه همتت آیینه در ضبط نفس دارد