کثرت ز تخیلکده وهم خیالی ست

گیرم همه تن عشق شدی بوالهوسی کن

چون شمع نگاهم نفس شعله فروشی ست

ای سرمه بجوش از من و فریاد رسی کن

یک را به تصنع عدد آوازه سی کن

هر جا رسد اندیشه ادبگاه حضور است

تا باد چراغی نشوی بی نفسی کن