مژه بردار و رفع شکوه های بی عصایی کن

ندامت رهبر است آنجا که طاقتها ضعیف افتد

ز خود گر بر نیایی نوحه ای بر نارسایی کن

نگاه عبرت از درد زمینگیری چه غم دارد

دماغ سربلندی خاص استنغاست ای غافل

تو گرد احتیاجی بر فلک هم جبهه سایی کن

نیاز پای بوسش تحفه دیگر نمی خواهد