که در وزن کمی بسیار پیش آید حساب من

غبارم را تپیدن دارد از ذوق فنا غافل

همان خاکم اگر آرام گیرد اضطراب من

ندانم با کدامین ذره سنجم هستی خود را

به راحت تهمتی دارم ز احوالم چه می پرسی

چو مخمل هم به چشم دیگران دریاب خواب من

به هر بی آبرویی چشمه آیینه یاسم