خمستان در سر و پیمانه در دست است مست من

سلامت متهم دارد به کمظرفی حبابم را

محیطی می کنم تعمیر اگر بالد شکست من

حریف بیخودیها کیست کز چشم جنون پیما

رفیقان چون نگه رفتند و من چون اشک درخاکم

زمینگیر ندامت ماند کوششهای پست من

ز برق آه دارم ناوکی درکیش نومیدی