آیینه تحقیق شکستم چه توان کرد

بر ریشه تنیده ست هجوم ثمر من

ناموس دلم درگره ضبط نفسهاست

اشک است گر از رشته برآید گهر من

در زلف تو آشفت چو مژگان نظر من

چینی به سفیدی نکشد ظلمت مویش

شامم شبخون بود که زد بر سحر من