رنگ تو مگر جامه برآرد زبر من

خرسندی طبع از همه اقبال بلند است

چون می ز دماغی ست فلک پی سپر من

عریانی ام آیینه تحقیق ندارد

من خود به خیالش خبر از خویش ندارم

تا در چه خیالست ز من بیخبر من

گفتند به دلدار که دارد غم عشقت ؟