راه عدم سپید کرد شش جهت انتظار من

گر همه زخم خورده ام گل زکف تو برده ام

باغ حناست هر کجا خون چکد از شکار من

فرصت دیگرم کجاست تا کنم آرزوی وصل

عکس تحیر آب و رنگ منفعل است از آینه

گرد نفس نمی کند هستی من ز عار من

آه سپند حسرتم گرمی مجمری ندید