فرصت دیگرم کجاست تا کنم آرزوی وصل

آینه موج گل زند تا ابد از غبار من

گر همه زخم خورده ام گل زکف تو برده ام

باغ حناست هر کجا خون چکد از شکار من

راه عدم سپید کرد شش جهت انتظار من

عکس تحیر آب و رنگ منفعل است از آینه

گرد نفس نمی کند هستی من ز عار من