گر همه زخم خورده ام گل زکف تو برده ام

کز ره دور می رسد سرو چمن سوار من

گر به تبسمی رسد صبح بهار وعده ات

آینه موج گل زند تا ابد از غبار من

باغ حناست هر کجا خون چکد از شکار من

فرصت دیگرم کجاست تا کنم آرزوی وصل

راه عدم سپید کرد شش جهت انتظار من