تعین نیست تمثالی که گردد دلپذیر من

دراین ویرانه جز یاد خط الفت سواد او

تعلق نقش خود ننشاند بر لوح ضمیر من

به عبرت کرده ام آیینه نقش قدم روشن

به زیر چرخ فریاد نفس دزدیده ای دارم

چه بال و پر گشاید در قفس مرغ اسیر من

به چندی جانکنی موی سفیدی کرد ه ام حاصل