فرصت شمار کاغذ آتش زده ست عمر

خطی ست از قلمرو کلک دبیر من

چون نقطه ام نشاند به صد عرش امتیاز

جز پشت ناخنی که ندارد سریر من

از زود یک دو گام به پیش است دیر من

پوشیده نیست راز هواداری عدم

پیداست از نفس که چه دارد ضمیر من