من اسیر بیدل بیکسی توکریم بنده نواز من

ره دیر وکعبه نرفته ام به سجود یاد تو خفته ام

سر زانویی که نداشتم که نمود جای نماز من

اگرم غبار زمین کنی وگر آسمان برین کنی