تپیدم ، ناله کردم ، داغ گشتم ، خاک گردیدم

بهاری داشتم اما تامل گل نچید از من

به یاد جلوه ات مرهون حسرت دارم آغوشی

که هر جا حیرتی گل کرد مژگان آفرید از من

وفا افسانه ها دارد که می باید شنید از من

به مردن هم چه امکانست مژگانم بهم آید

محبت خواب راحت برد چون خون شهید از من