محیط ازسرگذشت آسود تا یکقطره جوش من

چه می کردم اگر بی پرده می کردم تماشایت

ترا در خانه آیینه دیدم رفت هوش من

نشاندن نیست آسان همچو موج گوهر از پایم

به رنگی بی زبانم در ادبگاه نگاه او

که گرد سرمه فریادی است از وضع خموش من

قیامت بود اگر خود را چنین آلوده می دیدم