پا به گل داشتم و آبله ها بستم من

آه با مقصدتسلیم نپیوستم من

نقش پا گشتم و در راه تو ننشستم من

نسبت سلسله ریشه تاکم خون کرد

خاصه غیرت عشق است زدن شیشه به سنگ

هر که ساغر کشد از دست تو بد مستم من

نیست گل بی خبر از عالم نیرنگ بهار