نیست گل بی خبر از عالم نیرنگ بهار

پا به گل داشتم و آبله ها بستم من

خاصه غیرت عشق است زدن شیشه به سنگ

هر که ساغر کشد از دست تو بد مستم من

تو اگر جلوه کنی آینه در دستم من

زیر پا آبله را مانع بالیدن نیست

هست اقبال بلندم که سر پستم من