خواب نتوان یا فتن بر اطلس دیبای من

کیست گردد مانع انداز از خود رفتنم

شمع مقصد می شود چون شمع خار پای من

گر همه افسون جاهم بستر آرایی کند

همچو دریا خار خارم را جگر می افکند

ناخنی چون موج اگر می بالد از اجزای من

عمر ها شد انفعال از آستانت می کشم