آه دردم تهمت آلود رعونت نیستم

درد می جوشد چو تبخال از دمیدنهای من

صد بیابان آرزو بی جستجو طی می شود

تا به نومیدی اگر باشد رسیدنهای من

رستن است از قید هستی سرکشیدنهای من

از مقیمان بهارستان ضعف پیری ام

گل زنقش پا به سر دارد خمیدنهای من