گر عیار مهرگیری نیست بی آثار کین

دستگاهت هر قدر بیش است کلفت بیشتر

در خور طول است چینهایی که دارد آستین

عالمی در سایه می جوید پناه از آفتاب

پا به دامن کش که دارد عجز پیمای طلب

عشرت روی زمین از آبله زیر نگین

لذت دنیا نمی سازد به کام عافیت