نفس ندارم و دل ناله می کند تلقین

چو کوه غیر زمینگیری ام علاجی نیست

شکست در ره من شیشه ها دل سنگین

تپیدن از چه جرس وام بایدم کردن

ز سر برآر هواهای عافیت طلبی

به عالمی که منم سایه نیست سایه نشین

درین حدیقه سرو برگ خواب ناز کراست