درین حدیقه سرو برگ خواب ناز کراست

نفس ندارم و دل ناله می کند تلقین

ز سر برآر هواهای عافیت طلبی

به عالمی که منم سایه نیست سایه نشین

بهار هم زپر رنگ می کند بالین

بهار لاله این باغ دیده ای بیدل

تو هم به خاتم دل داغ نه به جای نگین