ز سر برآر هواهای عافیت طلبی

شکست در ره من شیشه ها دل سنگین

تپیدن از چه جرس وام بایدم کردن

نفس ندارم و دل ناله می کند تلقین

به عالمی که منم سایه نیست سایه نشین

درین حدیقه سرو برگ خواب ناز کراست

بهار هم زپر رنگ می کند بالین