نه عیش دانم و نی غم جز اینقدر دانم

بلند رفته ای ای ناله ساعتی بنشین

به راه حسرت پرواز نام چون طاووس

نشانده ام ز هوس رنگها به زیر نگین

که چون جرس همه جا ناله می کنم به حنین

ز اشک دیده بیدل چو غنچه خون گردد

اگر کند کف پای ترا حنا رنگین